Strefy zniszczen wybuchu jadrowego

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to rozporządzenie Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów oddanych do stosowania w strefach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest dumna większość maszyn oraz narzędzi stosowanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy narzędzi oraz stylów ochronnych przeznaczonych do stosowania w przestrzeniach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Też do ostatnia przepisy dotyczące bezpieczeństwa w jednych państwach Unii Europejskiej różniły się między sobą, co czyniło duże utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Z ostatniego początku powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe wzory i pewnie ułatwiła obieg artykułów w Grup Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym celem dyrektywy ATEX jest zapewnienie wolnego przepływu towarów zapewniających duży stopień ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń dedykowanych do rzeczy w dziedzinach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która dostała w obcowanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną również ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, jaka z serii dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa praktyki w tłach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła działać do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex